Would you like to read this information again? Use the following options:

Alles over Schimmel- en gistinfecties van de huid

Powered by: KNMP logo
  • Algemeen

    Huidschimmels zijn schimmels die groeien in de huid, nagels of de haren van mensen of dieren. Als de schimmel zich uitbreidt, noemen we dat een schimmelinfectie. Schimmels zijn overal, iedereen komt ermee in aanraking.

    Schimmels groeien vooral als de huid vochtig en warm is. Bij het dragen van luiers kan luiereczeem ontstaan. Strakke, schurende kleding en veel wassen met zeep kan de huid irriteren en de groei van de schimmels bevorderen.

  • Herkennen

    Op de huid ontstaan rode plekken met schilferige randen. De plekken kunnen jeuken en een branderig gevoel geven. Ook kunnen er blaasjes en puistjes ontstaan.

    Soms groeit de schimmel in een kring, waarbinnen de huid alweer geneest. Deze vorm heet ringworm.

  • Zelf doen
    • Was u niet vaker dan nodig is en het liefst zonder zeep.
    • Als u een keer zeep of shampoo gebruikt, spoel de huid dan heel goed na.
    • Droog de huid goed af.
    • Draag goed ventilerende, niet knellende kleding en schoenen.
    • Gebruik badslippers in gemeenschappelijke doucheruimtes.

    Klik hier voor meer informatie in de Patiëntenbrieven van het Nederlands Huisartsen Genootschap over Schimmelinfecties van de huid.

    Bron: Nederlands Huisartsen Genootschap.
    Laatst bijgewerkt: 7 september 2009.

  • Medicijnen

    Antischimmelmiddelen op de huid
    Antischimmelmiddelen beschadigen de celwand van de schimmel, waardoor de schimmel afsterft. De jeuk en roodheid verminderen binnen enkele dagen. Het duurt echter een aantal weken voordat de schimmelinfectie van de huid echt is genezen. Voorbeelden zijn bifonazol, ciclopirox, clotrimazol, econazol, ketoconazol, miconazol, sulconazol en terbinafine.

    Antischimmelmiddelen met een ontstekingsremmend middel op de huid
    Wanneer zich behalve een schimmelinfectie ook een ontstekingsreactie voordoet, kan een combinatie van een antischimmelmiddel met een bijnierschorshormoon worden voorgeschreven. Het bijnierschorshormoon remt de ontstekingsverschijnselen. Voorbeeld is miconazol in combinatie met hydrocortison.

    Benzoëzuur met salicylzuur op de huid
    Benzoëzuur remt de groei van de schimmel op de huid. Salicylzuur weekt het bovenste laagje van de huid los, waardoor de schimmel sneller uit de huid verdwijnt. Bovendien wordt de huid door het wekende effect op de hoornlaag beter toegankelijk voor andere medicijnen in bepaalde huidpreparaten en remt salicylzuur enigszins de groei van schimmels en bacteriën.

    Antischimmelmiddelen om in te nemen
    Antischimmelmiddelen beschadigen de celwand van de schimmel, waardoor de schimmel afsterft. De tabletten of drank worden gebruikt als de crème met antischimmelmiddel onvoldoende werkt, zoals bij mensen met een verminderde weerstand of bij ernstige infecties, of als de crème met antischimmelmiddel de plaats van de infectie niet goed bereikt, zoals bij een infectie in de nagels. De jeuk en roodheid verminderen binnen een paar dagen, maar de genezing duurt veel langer. Het is daarom belangrijk de kuur volledig af te maken. Voorbeelden zijn griseofulvine, itraconazol, ketoconazol en terbinafine.

    Seleensulfide
    Seleensulfide is een gistdodend middel dat gebruikt wordt bij Pityriasis versicolor. Dit is een onschuldige huidaandoening die wordt veroorzaakt door een bepaalde gistsoort.

    Methylrosaniline
    Methylrosaniline (gentiaanviolet) bestrijdt schimmelinfecties op huid en slijmvliezen. Uw arts kan methylrosaniline (gentiaanviolet) voorschrijven als andere middelen onvoldoende werken of niet gebruikt kunnen worden. De jeuk en roodheid verminderen na enkele dagen, maar genezing duurt echter veel langer.

Gerelateerde videos

Schimmelinfectie

Het voortplantingsstelsel van de vrouw bestaat uit de eierstokken, de eileiders, de baarmoeder en de vagina. De vagina is een buis van spierweefsel die van de buitenkant van het lichaam naar de baarmoeder leidt. Deze holle buis is warm en vochtig, en vormt dus een ideale broedomgeving voor micro-organismen.

Er zijn bijvoorbeeld bacteriën die van nature in de vagina leven, lactobacilli genaamd, en die vreedzaam samenleven met een gistschimmel met de naam Candida albicans. Onder normale omstandigheden zorgen de lactobacilli dat de leefomgeving zurig is, en daardoor wordt het natuurlijke gistgehalte in evenwicht gehouden.

Als echter de zuurgraad in de vagina lager wordt, of het aantal lactobacilli toeneemt, gaan de gistschimmels zich vermenigvuldigen. Het toenemende gistgehalte veroorzaakt irritatie van de vaginawand, en dat gaat gepaard met lichte tot ernstige jeuk. Ook kan zich een witte, enigszins klonterige afscheiding vormen, die een onaangename geur afgeeft.

Gistinfecties kunnen ontstaan na een medicijnenkuur waarmee andere ziekten zijn bestreden. Dat komt dan doordat de geneesmiddelen behalve de ziekteverwekkende bacteriën ook de normale vaginale bacteriën hebben vernietigd. Het milieu in de vagina kan ook veranderen door andersoortige medicijnen, voedingsgewoonten, zwangerschap en het dragen van kleding die te strak is, vochtigheid veroorzaakt of bepaalde kleurstoffen bevat. Die factoren kunnen het risico van gistinfectie vergroten.

Er zijn tegenwoordig gelukkig vrij verhandelbare medicijnen te koop waarmee deze kwaal kan worden bestreden. Als de klachten aanhouden of vaak voorkomen, moet je ermee naar een arts of zorgverlener.

Schimmelinfectie

Het voortplantingsstelsel van de vrouw bestaat uit de eierstokken, de eileiders, de baarmoeder en de vagina. De vagina is een buis van spierweefsel die van de buitenkant van het lichaam…

Het voortplantingsstelsel van de vrouw bestaat uit de eierstokken, de eileiders, de baarmoeder en de vagina. De vagina is een buis van spierweefsel die van de buitenkant van het lichaam naar de baarmoeder leidt. Deze holle buis is warm en vochtig, en vormt dus een ideale broedomgeving voor micro-organismen.

Er zijn bijvoorbeeld bacteriën die van nature in de vagina leven, lactobacilli genaamd, en die vreedzaam samenleven met een gistschimmel met de naam Candida albicans. Onder normale omstandigheden zorgen de lactobacilli dat de leefomgeving zurig is, en daardoor wordt het natuurlijke gistgehalte in evenwicht gehouden.

Als echter de zuurgraad in de vagina lager wordt, of het aantal lactobacilli toeneemt, gaan de gistschimmels zich vermenigvuldigen. Het toenemende gistgehalte veroorzaakt irritatie van de vaginawand, en dat gaat gepaard met lichte tot ernstige jeuk. Ook kan zich een witte, enigszins klonterige afscheiding vormen, die een onaangename geur afgeeft.

Gistinfecties kunnen ontstaan na een medicijnenkuur waarmee andere ziekten zijn bestreden. Dat komt dan doordat de geneesmiddelen behalve de ziekteverwekkende bacteriën ook de normale vaginale bacteriën hebben vernietigd. Het milieu in de vagina kan ook veranderen door andersoortige medicijnen, voedingsgewoonten, zwangerschap en het dragen van kleding die te strak is, vochtigheid veroorzaakt of bepaalde kleurstoffen bevat. Die factoren kunnen het risico van gistinfectie vergroten.

Er zijn tegenwoordig gelukkig vrij verhandelbare medicijnen te koop waarmee deze kwaal kan worden bestreden. Als de klachten aanhouden of vaak voorkomen, moet je ermee naar een arts of zorgverlener.

Bekijk video